Het begint met educatie

Iedereen die zich met dieren-in-nood bezig houdt is het erover eens, dat het allerbelangrijkste goede educatie zou zijn.

Het valt ons steeds weer op: als we met honden wandelen, dan zijn kinderen tot de leeftijd van ca. 8 jaar altijd dol op de dieren. Zij lopen er meestal onbevangen naar toe en willen een hond graag aaien.

Bij wat oudere kinderen zie je echter vaak al wat meer terughoudendheid. Het zijn vaak de ouders en leerkrachten in andere culturen en in andere landen, die hun kinderen voorhouden dat dieren 'onrein' zijn. Hen wordt dan angst voor vooral zwerfdieren aangepraat. Hetgeen een spiraal van misverstanden tussen mens en dier op gang brengt.

Als een (groter) kind immers angstig een hond of kat benadert, zal het dier ook terughoudend reageren, hetgeen zo'n kind dan als bevestiging kan ervaren dat dieren niet te vertrouwen zijn.

Met een goede gerichte en speelse educatie-methode kan heel veel bereikt worden. Wij denken dat dit op verschillende leeftijden bij kinderen zou moeten plaatsvinden.

Wij als Stichting Dierennood hebben hiervoor een 10-stappenplan samengesteld:

1.  Inventariseren en verzamelen van bestaande educatie-methoden;

2.  Met behulp van deskundigen samenstellen van één basis-methode die zo breed mogelijk bij kinderen zal aanslaan en zo effectief mogelijk is;

3.  Samenstellen van een brochure t.b.v. autoriteiten, stichtingen en potentiële sponsoren, waarin het gehele plan wordt uitgewerkt en wat er nodig is om dit te kunnen gaan uitvoeren.

4.  Inzamelen fondsen om het drukken van het voorlichtingsmateriaal (brochures, DVD's, websites, e.d. voor kinderen, maar ook voor ouders en leerkrachten) mogelijk te maken. Dit kan aangevraagd worden bij bestaande stichtingen in binnen- en buitenland. En tevens bij ondernemingen die reclame kunnen maken in dit voorlichtingsmateriaal.

5.  Overleg voeren met de desbetreffende personen bij de Ministeries van Onderwijs en/of Buitenlandse Zaken, om hen te verzoeken of zij op hun beurt hierover contact willen leggen met hun collega's in de diverse landen.

6.  Selecteren van locale stichtingen en asielen in deze landen. Met hen overleg voeren, om zo goed mogelijk inzicht te krijgen in de nationale en misschien zelfs wel regionale situaties om tot de beste aanpak te komen om de mentaliteit t.o.v. zwerfdieren te doen veranderen.

7.  Samenstellen, produceren en het laten drukken van de uiteindelijke folders, DVD's en websites met de voorlichtings-methode(s) waarvoor gekozen wordt.

8.  Werving vrijwilligers in diverse landen om scholen met dit voorlichtings-materiaal te laten bezoeken. Vooralsnog alleen bij scholen die zich hiervoor vrijwillig via hun Min. van Onderwijs inmiddels hebben opgegeven.  

9.  Uitproberen van deze opzet en dit vervolgens evalueren. Eventueel aanpassen van de opzet. Bijv. kijken of er een dier in de klas mee zou kunnen gaan.

10. Definitief van start gaan in één of meerdere landen. Zorgen voor zoveel mogelijk aandacht van locale en nationale media. Regelmatig overleg met alle betrokkenen om eventueel tussentijds bij te sturen.

Wij komen graag in contact met deskundigen die ons hierover kunnen adviseren en met ondernemingen die op internationale of nationale basis met ons willen samenwerken. Condities en voorwaarden kunnen verder overlegd worden.