Sofia (Bulgarije) 
Verslag door Monique Engelkes - september 2011

Asiel & medewerkers

De mensen van het asiel hebben ons opgehaald en teruggebracht naar het vliegveld. De mensen zijn heel erg vriendelijk en vinden het erg leuk om buitenlandse studenten te ontvangen.

Er zijn twee dierenartsen die werkzaam zijn voor het neutralisatie project, tevens is er elke dag een andere dierenarts bezig met de gezondheid van de andere dieren in het asiel.

De dierenartsen die neutraliseren zijn erg vriendelijk en vol humor, hun Engels is niet altijd even goed maar Latijnse woorden zijn bij hun ook bekend en met handen en voeten kom je ook een eind!

Het asiel is zeker in geen verte te vergelijken met een Nederlands asiel. De mensen proberen met alle goede bedoelingen er het beste van te maken. Ze hebben duidelijk te weinig geld en bovendien is het asiel is op dit moment overvol (>500 honden).

De honden zitten in ongeveer groepen van 35 honden in een hok, dagelijks breken er gevechten uit met vaak ernstige gevolgen. Helaas is er ook in dit asiel geen sprake van euthanasie, waardoor er ook drie hokken gevuld zijn met agressieve honden…

Accommodatie

De accommodatie ligt in een dorpje vlakbij het asiel, 20 km van Sofia. Het bestaat uit twee badkamers, een mini keukentje (magnetron, koelkast) en een terras en het werd toen wij er waren, gedeeld met Bulgaarse mannen die geen Engels spreken.

De kamer bestaat uit twee bedden, nachtkastjes en twee stoelen. Er is gratis internet. De kosten waren 60 euro per persoon per week.

Let op: er zijn geen handdoeken aanwezig en er is eigenlijk geen mogelijkheid om uitgebreid zelf te koken. Er is echter op loopafstand een goedkoop restaurant en een supermarkt.

Dagelijkse bezigheden

De dag in het asiel begint om 09.00uur. Wij werden meestal opgepikt door een van de medewerkers. Vervolgens hielpen wij meestal met honden uit te laten die in aparte hokken zaten. Daarna gingen wij samen met de dierenartsen honden uit het asiel halen die we vervolgens gingen castreren.

De eerste dag hebben we vooral gekeken en een rondleiding gehad en is er veel problematiek besproken. Gedurende de week mochten we steeds meer zelf doen.

Uiteindelijk castreerden wij zelfstandig en deden we met zijn tweeën alles van narcose tot recovery, en af en toe kwam de dierenarts even kijken of alles goed ging.

Rond 14.00u wordt er als er tijd is in het dorpje vlakbij het asiel geluncht. Meestal kan je meerijden met vrijwilligers en anders met de dierenartsen. Meestal waren we rond 17.00u ongeveer klaar en werden we weer richting dorpje gebracht.

Wij hebben ieder ongeveer 18 honden + 1 kater gecastreerd in deze week. Je opereert in een apart kamertje in het asiel, verwacht geen kliniek omstandigheden.

Het is normaal om te opereren met drie andere honden om je heen, met de deuren openen en om over de vliegen maar niet te beginnen. Wij hebben geen sterilisaties uitgevoerd, dit komt o.a. door gebrek aan ervaring en vooral omdat een van de dierenartsen zelf pas 2 maanden was afgestudeerd en die pas haar eerste teefje deed toen wij er waren, dus het was ongepaste situatie om ons te laten steriliseren.

Wij hebben hier geen last van ondervonden aangezien we erg veel castraties hebben kunnen doen. Meestal waren we rond 17.00u ongeveer klaar en werden we weer richting dorpje gebracht.

Ze verwachten zeer snel een tweede operatietafel te hebben zodat als er studenten zijn zij een tafel zelf kunnen gebruiken en de studenten de andere. Dit was nu niet het geval, maar ze konden in onze operatie tijd hun administratie bijwerken.

Je kunt ook meegaan met de andere dierenarts die de honden uit het asiel behandeld. Wat je zeker te zien zal krijgen: canine distemper virus, bijttrauma, gebitsbehandelingen, aangereden honden, vlooien, luizen, demodex, allerlei geïnfecteerde wonden, kreupele dieren. Kortom zeker ook interessant om met die dierenartsen mee te gaan.

Om aan te geven hoe gastvrij de Bulgaren zijn: we hebben zelfs enkele dagen de auto van de managers van het asiel gekregen om wat meer eigen vrijheid te hebben. Helaas was de auto net zo slecht als de wegen in Bulgarije… kortom na twee dagen is hij er mee opgehouden...