Verslag van een werkstage in asiel Los Palacios nabij Sevilla.

Naam asiel: Refugio 

Dit asiel bestaat al 20 jaar.

Dieren: enkel honden, aantal wisselend maar hebben (bijna) altijd plaats te kort en rond de 200 dieren.

Er is een dierenarts (Antonio) die gemiddeld een maal per week in het asiel 2 uur komt voor: castreren reuen, steraliseren teven, zieke/ gewonde dieren behandelt, (heel) soms andere operaties als haematoom(bloeduitstorting) oor, hernia inguinalis, enkele maal fracturen. Dag is vaak woensdag of maandag.

Het asiel krijgt van de lokale overheid enkel een gebouw en gratis elektriciteit en water. Door sponsors uit Spanje en voornamelijk uit het buitenland (o.a. Nederland) kunnen zij het voer en de locale dierenarts betalen. Voor de rest hebben ze moeite met nieuwe vrijwilligers te regelen en hebben weinig geld om het asiel verder op te knappen of uit te breiden.

Bijna alle dieren waren helemaal gezond en redelijk verzorgd. Ze worden af en toe gewassen en krijgen genoeg eten. Tevens hebben zij schaduw plekken en worden 2x daags losgelaten op het grote veld in het midden. En gooien af en toe een bal.

Ingrid, de asielhoudster, woont met de auto 10 a 15 minuten van het asiel vandaan. Ze woont daar alleen (is gescheiden) en heeft daar 2 kleine kamers (+/- 12 m2) waar stagaires kunnen slapen. Tevens een grote, mooie badkamer met douche/bad die je samen met haar deelt.

Op de begane grond is een keuken en de woon/eetkamer met tv, bank, stoelen en eettafel.

In huis (en op het dak van het huis) had ze op dat moment 4 huiskatten (alle van straat). In de grote tuin en garage had ze op dat moment 9 honden (alle van straat, die niet makkelijk geadopteerd worden wegens hun enorme angst voor mensen, oudere leeftijd of gebreken (3 poten).

De kamers zijn in goede staat en het is inclusief 2 handdoeken, kussen en lakens. Je hoeft dus niets mee te nemen.

Tevens wast zij regelmatig, waarbij ze altijd vraagt of wij ook nog wat was hebben!

Het eten wordt altijd door haar verzorgd en is van zeer goede kwaliteit! Tevens heb je inspraak/ vraagt ze wat je wilt eten. De maaltijden bestonden voor het grootste deel uit vlees en vis, dus vegetarische mensen konden dan nog enkel brood en wat salade eten. Ik weet dus niet hoe goed zij is met vegetarisch koken. Zeker omdat het in spanje denk ik weinig voorkomt, maar ze is erg gastvrij en staat voor veel open.

De etenstijden zijn wel spaans: meestal 09:00 ontbijt, tussen 14:00 en 15:00 warme lunch, en avondeten tussen 20:30 en 22:30. 

En na het eten tot 18:00, gaat Ingrid altijd op de bank slapen en wat lezen. Hierbij kan je als stagaire in het zonnetje wat lezen/studeren. Neem dus genoeg leesvoer mee!

Ingrid reedt ons overal naar toe, en was ook altijd bij ons. Ze probeerde veel voor ons te vertalen, hielp de dierenarts, hielp mee tijdens de operaties. Ze vond alles ook zelf interessant om te zien. Maar ze is ook een energierijk persoon, die niet stil kan zitten. Hierdoor kost zo’n week haar erg veel energie, en was ze regelmatig erg vermoeid. Gezien haar leeftijd weet ik niet hoelang ze dit nog volhoudt.

Tevens is ze erg gastvrij, waardoor ze het liefst ons helemaal verzorgd en ons niks laat doen. Enkel als ze erg moe is of wij er heel erg op aandringen, kunnen wij helpen met de afwas, was afhalen, tafeldekken enzovoort. Ik heb ook tegen haar gezegd dat ze ons meer moet laten doen, anders is het voor haar te vermoeiend. Dit gaf ze ook onmiddellijk toe, maar zij ook dat ze er niet de persoon naar is om stil te zitten en graag gastvrij wil zijn.

Wat hebben wij gedaan in het kort.

Ø     Halve dag naar een zeer groot natuurreservoir geweest, waar haar zoon werkzaam is en ons heeft rondgeleid. In dit natuurreservoir zijn heel veel wilde vogels. Tevens zijn we naar een lynx opvangcentrum geweest.

Ø     Middag 2 sterilisaties teven gezien, gezien op welke wijze de dierenarts antonio operereert (zijn meerdere manieren/methode en elke dierenarts heeft zijn voorkeur) en hierbij hebben wij ook een deel mogen doen.

Ø     Op dinsdagochtend een (mannelijke) kater van ingrid gecastreerd (marieke een testikel en ik eentje) bij plaatselijke dierenarts bako

Ø     Woensdagmiddag een reu gecastreerd in het asiel (marieke een testikel en ik eentje en beide een huidhechting)

Ø     Donderdagochtend naar opvangcentrum voor wilde, gewonde vogels.

Ø     Voor de rest veel bij plaatselijke dierenarts Bako meegelopen. En enkele operaties meegekeken en steriel gestaan. Niet zelf gesneden of gehecht. Dit waren 2 sterilisaties van (vrouwelijke) poezen en 1 hele grote tumor verwijdering van de milt. 

Ø     Dinsdagochtend bij plaatselijke dierenarts Bako: mammae/tepel tumor verwijdert bij een hond, hierbij heeft de dierenarts de tumor weggesneden en mocht ik daarna de grote huid wond hechten. Hierbij had de dierenarts vertrouwen in mijn kunsten en deed ondertussen andere dingen en keek af en toe mee.

Ø     Woensdagmiddag een castratie reu en een sterilisatie teef op asiel gedaan. Hierbij mocht ik alles zelf doen en keek dierenarts Antonio mee.

Ø     Donderdag bijna alle dieren gevaccineerd rond de 150 honden samen met Ingrid.

Ø     Maandag alle honden hun oren met vloeistof en doekjes schoongemaakt, samen met Ingrid.

Ø     Voor de rest beetje meegelopen met plaatselijke dierenarts Bako.

Het eten/drinken (inclusief bier of wijn in de middag en/of avond/ overnachting/wassen/ rondbrengen met auto/incl. handdoeken en slaapspullen was 15,- euro per dag!

Echter mogelijk wordt het de volgende keer duurder.

Tevens kreeg Ingrid wat benzinevergoeding van asiel.

CONCLUSIE:

Het waren zeer aangename weken, we zijn super goed verzorgd. Zowel door Ingrid, als door Marian als door de zoon van Marian, Habriel, die mij een avond en een dag heeft rondgeleid door Sevilla!

We hebben redelijk veel dingen kunnen zien op het gebied van dieren en een indruk kunnen krijgen van spanje en hun omgang met dieren. Dit was voor mij zeer leerzaam. Tevens was het interessant om te kijken hoe dierenartsen in Spanje werken (dit wijkt soms erg af van de wijze hoe wij het in Utrecht leren). Het aantal operaties viel erg tegen, ik heb er wel wat gedaan en van geleerd. Echter ik had gehoopt routine te krijgen in de operaties.

Tevens vroegen Marieke en ik ons ernstig af wat het asiel aan ons bezoek heeft gehad. Bij de operaties was altijd een dierenarts, wat ook verplicht is. Echter wij hadden verwacht dat die dierenarts andere activiteiten kon doen, terwijl wij aan het opereren waren. Dit is echter onmogelijk in de kliniek op het asiel. Mogelijk kan het in de toekomst wel bij dierenarts Bako, die in zijn eigen kliniek een kamer heeft operaties en de kamer ernaast is een ruimte waar hij spreekuren draait. Hierbij kan de dierenarts zijn gewone werk doen, waar hij geld mee verdient. En kunnen wij (stageaires) de dieren castreren en steriliseren, vrijwillig. Hiermee besparen we het asiel veel dierenartsenkosten, wat nu helemaal niet het geval was. En enkel wat extra geld hebben gekost wegens benzine vergoeding.

Gelukkig heb ik de 2^de week wel iets nuttigs kunnen doen voor het asiel: een dag orenschoonmaken en een dag vaccineren.

Het meelopen met de plaatselijke dierenarts was leuk, maar had niks met het asiel te maken.

We hebben echter geen schoonmaakactiviteiten in het asiel hoeven te doen.

Tevens is er sprake van een taalbarierre.

Dierenarts Antonio kan zeer beperkt Engels;

Dierenarts Bako kan geen Engels en een kleinbeetje Frans.

Meeste mensen daar kunnen zeer beperkt tot geen Engels.

Marian en haar zoon gabriel kunnen zeer goed Engels.

Ingrid kan goed Duits.

Als tip wil ik en de mensen daar meegeven dat vanaf halverwege mei tot eind september stages in Sevilla worden afgeraden, wegens de extreme warmte, waarbij er overdag nauwelijks te werken valt. Toen ik en Marieke er waren, was het al 43 graden, 's middags in de zon!! 

Hierbij mijn antwoorden op je vragen. 

1. Hoe was het huis?
Het huis was prima. We hadden allebei een eigen kamer die netje was. In het huis liepen ook enkele katten rond en in de tuin 11 honden. Een aantal van deze honden waren patienten die nog nazorg nodig hadden, bv na een castratie of nadat ze in een klem waren gelopen. Hierdoor konden we deze dieren goed volgen, wat leerzaam was. In de huiskamer/eetkamer aten we en brachten daar ook 's avonds tijd door.

2. Hoe ging het koken?
Ingrid kookte zowel 's middags en 's avond voor ons. We hebben haar daarbij zoveel mogelijk geprobeert te helpen. Dit verliep in goede harmonie. Ook deed zij alle inkopen voor alle maaltijden, dat zat bij de 15 euro per dag in.

Eigen badkamer? 
We deelden de badkamer met Ingrid samen en dit verliep ook prima. 

3. Hoe ging het met locaal vervoer?
Marian heeft ons van het vliegveld opgehaald en verder heeft Ingrid ons overal naar toe gereden. Erg luxe dus!

4. Wat was de reden voor het vrij beperkte aantal castraties? Gebrek aan geld of aan tijd?
Geen idee. Misschien omdat het aanbod klein was of dat er geen dierenarts beschikbaar was om ons te begeleiden? 

5. Waar deden jullie de castraties? In een kliniek of in het asiel zelf? 
Beiden; in het asiel mochten we het meerendeel zelf doen, in de kliniek hebben we geassisteerd. 

6. Hoe vond je het asiel zelf er uit zien? Dieren goed verzorgd? 
Het asiel en de dieren zagen er basic maar goed uit. Er was een apart kantoortje en operatiekamertje. Alle dieren hadden beschikking over een binnen en buitenverblijf die ruim waren.

7. Zijn er nog zaken die volgende studenten goed mee zouden kunnen nemen voor het asiel of voor de kliniek?
Geen idee, ik denk dat alles welkom is zoals hechtmateriaal, medicatie, etc. Opzich hebben ze de meeste zaken wel maar financieel hebben ze het volgens mij wel moeilijk.

Door: Marieke v.d. Assem en Michael van Drooge

mei 2010